BARBER TALK: Ο μικρός κόσμος ενός μεγάλου ανθρώπου

Ο Μιχάλης Βασιλόπουλος είναι ένας μεγάλος καλλιτέχνης και ένας ακόμη μεγαλύτερος άνθρωπος. Θα διαβάσεις παρακάτω τον λόγο. Προς το παρόν, κράτησε πως η αρχή των πάντων του είναι η αγάπη, τόσο γι’ αυτό που κάνει, όσο και γι’ αυτούς που πορεύονται μαζί του.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΩΡΑ ΜΑΣΤΟΡΑ

 

Αφιερώνει πολλές ώρες της μέρας στο εργαστήριο του. Δουλεύοντας την μπάλσα, ένα ελαφρύ ξύλο που είναι ιδανικό για κατασκευές, δημιουργεί μικρογραφίες κόσμων με μεγάλη πιστότητα και ξεχωριστή μαεστρία. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι έχει μαγικά χέρια αν δεν υποψιάζεσαι ότι όλα ξεκινούν από μέσα του. Πιθανότητα, ο Μιχάλης να καλλιτεχνεί με την ψυχή:

 

Μιχάλη, ποιος είσαι και τι κάνεις σε αυτή την πόλη;
Δεύτερης γενιάς Αθηναίος, γεννήθηκα στην Νέα Σμύρνη πίσω από το γήπεδο του Πανιωνίου (την μόνη ομάδα που υποστήριξα ποτέ) και μεγάλωσα στην Πλάκα απέναντι απο τον ναό του Αιόλου, δίπλα στην ιστορική Ταβέρνα «Πλάτανος» που μέχρι τώρα έχει στους τοίχους του έναν από τους πρώτους μου πίνακες. Σπούδασα στην Σχολή Δοξιάδη και αργότερα δίδαξα στην Σχολή Μποζάρ σχέδιο, εκεί γνώρισα και την γυναίκα μου. Έχω ζήσει την Αθήνα σε καλές και κακές εποχές και εργάστηκα ως διακοσμητής και μοντελίστας. Την αγαπώ αυτή την πόλη. Με εμπνέει. Πολλά έργα μου είναι από την Αθήνα της Μπελ Επόκ, την Αρχαία Αθήνα αλλά και σύγχρονα.

 

Εξήγησέ μας λίγο την τέχνη σου και πες μας ποια ήταν η αφορμή για να αφοσιωθείς στην μακέτα από ξύλο μπάλσα.
Ξέρεις, τότε δεν είχαμε κομπιούτερ. Όταν έπαιρνες μια καινούρια εργασία, ο πελάτης περίμενε τα σχέδια, όψεις, κατόψεις… Είχα το μεράκι τις περισσότερες φορές και έφτιαχνα και την μακέτα, μια πλήρη αναπαράσταση σε μικρή κλίμακα από χαρτόνι και διαφάνειες. Αυτές τις μακέτες μου τις ζητάγανε και για να διακοσμήσουν με αυτές τα γραφεία τους. Ένιωθα μεγάλη ικανοποίηση τότε. Με βοηθούσε πολύ στη δουλειά μου, βοηθούσε τον πελάτη να καταλάβει το τελικό αποτέλεσμα αλλά εξυπηρετούσε και το μάστορα να κατανοήσει την κατασκευή. Κάθε λεπτομέρεια γινόταν σε μικρογραφία. Ένα χειμώνα στο Brazilian χάζευα τα καλαμάκια στο bar και μου ήρθε η ιδέα να διακοσμήσω με σόμπες και μπουριά την χειμωνιάτικη βιτρίνα του Τσαντίλη. Τότε ο Δήμος Αθηναίων βράβευε την καλύτερη βιτρίνα. Είχα βραβευτεί δύο φορές! Γνώριζα την τέχνη και έτσι την συνέχισα και για το κέφι μου δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα μου βγεί σε εκθέσεις και θα πουλάω εκκλησίες στην ομογένεια. Λόγω κεφαλονίτικης καταγωγής κάνω έκπτωση στην μακέτα του Άι Γεράσιμου (γελάει). Πλέον δεν υπάρχει γωνία και τοίχος άδειος στο χώρο μου.

Δούλευες χρόνια ως διακοσμητής, έχεις τέσσερα παιδιά και μια σύζυγο που λατρεύεις και έχεις δημιουργήσει φοβερά έργα που έχουν βραβευτεί και έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Έχεις ανακαλύψει τη μέρα που έχει περισσότερες ώρες; Πως κατάφερες να τα συνδυάζεις όλα;
Η αλήθεια είναι πως αν δεν είχα την γυναίκα μου που καλυπτεί όλες τις πρακτικές μου ανάγκες δεν ξέρω που θα βρισκόμουν. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν άνθρωπο να σε στηρίζει 45 χρόνια γιατί έτσι βρίσκεις τον χρόνο να αφοσιωθείς στη δουλειά σου. Επίσης το ελεύθερο επάγγελμα, σου δίνει την άνεση να δουλεύεις ενώ δίπλα κάνουν τα παιδιά τα μαθήματα τους.  Στα ίδια σχεδιαστήρια που κάθονταν τα παιδιά μου κάθονται τώρα τα εγγόνια μου!

Πολλά από τα έργα σου είναι μονές ή εκκλησίες. Σου αρέσει η αρχιτεκτονική τους ή έχεις βαθιά πίστη στον θεό; Αν συμβαίνει το δεύτερο, τι ακριβώς είναι ο θεός για σένα;
Τα έργα που έχουν γίνει πιο γνωστά, μέσω εκθέσεων κυρίως, είναι πράγματι οι μακέτες εκκλησιών, οι Ιερές Μονές του Αγίου Όρους και επιτοίχια με θρησκευτικό θέμα. Με τιμά η Αρχιεπισκοπή Αθηνών που τα έθεσε υπό την αιγίδα της. Λατρεύω την αρχιτεκτονική των εκκλησιών, τόσοι διαφορετικοί ρυθμοί με τις ιδιαιτερότητες τους. Και εκτός από το θρησκευτικό κοινό στις εκθέσεις, γνώρισα και πολλούς νέους αρχιτέκτονες με αντίστοιχο ενδιαφέρον. Πιο πολλά έργα έχω που είναι ψηφιδωτά μοντέρνας και αφηρημένης τέχνης, αεροπλάνα, θέματα από την Αρχαία Ελλάδα, καράβια – μάλιστα όταν με ρωτάγανε τι κάνω εκείνη την περίοδο έλεγα εφοπλιστής (γελάει). Και όσο αναφορά τον Θεό. Ο Θεός ειναι τα πάντα γύρω μου.

Μερικoί λένε για τους καλλιτέχνες ότι είναι εσωστρεφείς. Σου συμβαίνει και εσένα κάτι αντίστοιχο. Νιώθεις την ανάγκη να μένεις πολλές ώρες μόνος;
Ναι, αλλά όχι τελείως μόνος μου, παρέα με τραγούδια!

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μεγαλώνεις τέσσερα παιδιά; Υπήρχαν στιγμές που ένιωσες ότι δε θα τα καταφέρεις ή ότι είσαι λίγος;
Πάντα νιώθεις λίγος μπροστά στην ευθύνη μιας νέας ζωής, παίρνω δύναμη από την αγάπη που σου δίνουν πίσω τα παιδιά σου.

Έχεις μεγάλη, λευκή γενειάδα που σίγουρα σε αυτό το περιοδικό αγαπάμε εξαιρετικά. Την φροντίζεις; Έχεις κάποιον μπαρμπέρη που του είσαι πιστός;
Παλιότερα που μέναμε Κουκάκι, παντρεμένος πλέον, πήγαινα για χρόνια σε ένα μπαρμπέρη στη Γενναίου Κολοκοτρώνη, πολύ ωραίος άνθρωπος, απλός, γρήγορος και με χρήσιμες  συμβουλές κάναμε και το καλαμπούρι μας. Τώρα στα 73 μου, όταν έρθει η ώρα για κούρεμα απλά θα κάνω μια βόλτα στη γειτονιά και όπου δεν δω πολύ κόσμο να περιμένει θα μπω! Και η αλήθεια είναι πως το έχω δει σαν παιχνίδι, είναι τόσο πολλά τα κουρεία που θέλω να τα δω όλα.

Θυμάσαι κάποιο κουρείο παλιότερης εποχής που επισκεπτόταν ο πατέρας ή παππούς σου; Έχεις μνήμες από επισκέψεις σε χώρους που μύριζαν κολόνια Μυρτώ, λεβάντα και ταλκ;
Έχω πιο μακρινές μνήμες από την Πανδρόσου, στον Νικόλα εκεί πήγαινε και ο πατέρας μου εκεί πρωτοπήγα και εγώ. Την Μυρτώ την χρησιμοποιώ ακόμη. Αυτή και τη Μαίρη δεν τις αλλάζω (γελάει). Τότε δεν είχανε ξυριστικές, σου βάζει το σαπούνι και μετά τσακ τσακ τσακ με το μεγάλο το ξυράφι σε έκανε λείο. Τέλος ερχόταν το παιδί με το βουρτσάκι και σκούπιζε τις τρίχες από πάνω σου. Λίγα υλικά είχανε τότε στα μπαρμπέρικα. Ιώδιο, οινόπνευμα, Μυρτώ και καλή παρέα.

Ο χρόνος περνάει και μεγαλώνουμε. Λένε ότι γινόμαστε μεγαλώνοντας πιο σοφοί. Ποια σοφία θεωρείς ότι σου χάρισαν τα χρόνια που έχουν περάσει;
Κατανόηση των ανθρώπων.

Ποιες είναι οι βασικές αρχές και αξίες που πρέπει να έχει κάποιος όχι μόνο για να φέρεται καλά στους γύρω του αλλά και να είναι ικανοποιημένος μέσα του, ευτυχής και πλήρης;
Δεν ξέρω. Ας ονομάσει ο καθένας τι θέλει αυτός για αξίες και αρχές. Να κοιμόμαστε το βράδυ με λιγότερες ενοχές.

Ποια μυρωδιά έχει η ευτυχία;
Τι με ρωτάς αυτά είναι δύσκολα. Θες αλήθεια; Όταν βλέπω τους άστεγους στην Αθήνα νιώθω ευτυχισμένος και μετά από ένα ζεστό μπάνιο.

Τι θα έλεγες σε έναν μπαρμπέρη που θέλει να αφοσιωθεί στην τέχνη του και φοβάται μήπως δεν τα καταφέρει;
Η αγάπη είναι η πρώτη δύναμη. Αν δεν ερωτευτείς κάτι, δεν είσαι ευτυχισμένος είσαι δούλος.

Έχεις διακοσμήσει πολλούς και διάφορους χώρους. Σου αρέσει η αισθητική που έχουν τα σύγχρονα μπαρμπέρικα; Αν σου ανέθεταν την διακόσμηση κάποιου, με ποια κριτήρια θα ξεκινούσες τον σχεδιασμό του χώρου; Ποια πιστεύεις ότι είναι τα βασικά στοιχεία που δεν πρέπει να λείπουν από ένα σύγχρονο κουρείο;
Το καλό φως. Όσο γίνεται να είναι φωτεινό. Και πάντα δούλευα με φυσικά υλικά που μου άρεσαν περισσότερο. Και η αλήθεια είναι πως συναντάς πολύ γουστόζικα μπαρμπέρικα πλέον. Έβλεπα κάθε δουλειά μου ξεχωριστή. Δεν ήταν ο χώρος ή το είδος του καταστήματος που με οδηγούσε, αλλά ο χαρακτήρας του πελάτη. Αυτός θα ζούσε εκεί μέσα ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας του. Αν για παράδειγμα δεν του ταίριαζε το ξύλο σαν υλικό, όσο να το αγαπούσα εγώ δεν θα του το πρότεινα. Σε αυτή την δουλειά, πρέπει πολλες φορές, και το λέω γιατί είναι πολύ δύσκολο και μου πήρε χρόνια να το καταλάβω, είναι να βάζεις πίσω τον εγωισμό σου αλλά να μην φοβάσαι να πεις την γνώμη σου. Ένας σχεδιαστής είναι καλλιτέχνης, το να γεννήσεις μια ιδέα έχει πόνο. Αλλά δεν μπορείς να επιβάλλεις την δική σου ιδέα, όσο και να την αγαπάς, πρέπει να κατανοήσεις τον πελάτη σου και μέσα από αυτόν να σχεδιάσεις. Μόλις το κατάλαβα αυτό η επαγγελματική επιτυχία ήταν σίγουρη.

 

 

 

 

 

 

 

Written by The B.Mag