Fatherland όπως Wonderland

Τον Άκκη Παπαδόπουλο τον ξέρουμε από το επικό Pairidaeza, που είναι συνιδιοκτήτης, εδώ και πολλά χρόνια. Ανοιχτόκαρδος και τρομερά επικοινωνιακός, σου δίνει την εντύπωση ότι ξέρει να χτίζει όμορφες σχέσεις. Αυτό, ακριβώς, συμβαίνει και με τον γιό του.

Από την Δώρα Μάστορα

Ειδικός συνεργάτης Δημήτρης Δημόπουλος

Όταν ζητήσαμε από τον Άκκη να μας μιλήσει για τον γιο του, δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Ξεκάθαρα, έχουν μαζί μια ιδιαίτερη σχέση και το καλύτερο είναι πως όλο αυτό βρίσκεται στην αρχή του. Και είναι όμορφα να ξεκινάς κάτι με τόσο, μεγάλο και ειλικρινή ενθουσιασμό.

Άκκη, ποιος είσαι και τι κάνεις σε αυτή την πόλη;

Hey! Ήρθα πριν καιρό από την Γερμανία, όπου είχαν πάει οι γονείς μου ως οικονομικοί μετανάστες. Έχω κάνει αρκετές διαφορετικές δουλειές από μικρός, όμως, με κέρδισε η “μπάρα”. Ξεκίνησα να δουλεύω νύχτα σε μπαρ από το 1991-92, αλλά τα τελευταία 2-3 χρόνια έχω περάσει στο πρωινό κομμάτι της δουλειάς. Είμαι συνιδιοκτήτης στο Pairidaeza στην πλατεία Καρύτση από το 2006 περίπου.

Έγινες πατέρας πριν από κάποια χρόνια. Πες μας δυο λόγια γι’ αυτή την ιστορία. Ήταν κάτι που ήθελες από πάντα;

Έγινα πατέρας πριν 4.5 χρόνια, περίπου, αποκτώντας έναν υπέροχο γιο. Έχοντας, ανέκαθεν, μια ιδιαίτερη ευκολία με τα παιδιά των φίλων ή συγγενών (όταν δεν είναι δικά σου είναι πιο εύκολο χεχε), εξελίχθηκα! I was always the clown at children birthday parties! Αυτό όμως τώρα άλλαξε και τώρα… I am the DADDY CLOWN! Πέραν της πλάκας όμως, νομίζω ότι ήθελα πάντα γίνω μπαμπάς.

Ένιωσες πατέρας από την πρώτη ματιά; Δηλαδή, με το που είδες τον γιο σου ξύπνησε η πατρότητα μέσα σου ή αυτό χτίστηκε σιγά-σιγά;

Αν θυμάμαι καλά όταν πρωτοείδα τον γιο μου απογοητεύτηκα με την αντίδραση μου. Ίσως θύμωσα και λίγο με τον εαυτό μου. Περίμενα να νιώσω μεγαλύτερη συγκίνηση από εκείνη που μου έσκασε. Με έπιασε μια θλίψη η αλήθεια είναι. Στην πορεία, όμως, κατάλαβα ότι αυτό που δημιουργείται ανάμεσα στον μπαμπά και το παιδί, χτίζεται σιγά -σιγά και κάθε μέρα μεγαλώνει ένα συναίσθημα που δεν έχει τέλος. Τουλάχιστον, αυτό συνέβη στην περίπτωσή μου.

Συμμετείχες στην φροντίδα του παιδιού από βρέφος ή λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ήταν δύσκολο;

Φυσικά! Γυρνούσα το πρωί από την δουλειά και με λίγες ώρες ύπνου, ξυπνούσα και ήμουν εκεί! Δεν νομίζω ότι θα το έχανα αυτό το κομμάτι για τίποτα στον κόσμο.

Πόσο εύκολο είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί στην Αθήνα; Έχεις σκεφτεί ποτέ μήπως θα ήταν καλύτερα να μάζευες τις δουλειές σου και να έφευγες εκτός Αθηνών;

Είμαι παιδί του κέντρου. Όχι, δεν σκέφτηκα πότε να μεγαλώσει ο γιος μου εκτός Αθήνας. Θέλω να μεγαλώσει εδώ και να γνωρίσει τον κόσμο που μεγαλώνει γύρω του.

Δουλεύοντας, επί σειρά ετών, στη νύχτα ένιωσες να σου αναπτύσσονται πιο έντονα κάποιες φοβίες; Σκέφτεσαι, δηλαδή, ότι κάποια στιγμή ο γιος σου θα βρεθεί σε μια μπάρα και θα γίνει λιώμα και μπορεί να οδηγεί ζαλισμένος; Και αν το έχεις σκεφτεί, τώρα πια που είσαι πατέρας, λειτουργείς το ίδιο με τους μικρούς που σκάνε στο μπαρ ή παραμένεις χαλαρός μαζί τους;

Μπα… κανένας φόβος λόγω δουλειάς, ίσα -ίσα που γνωρίζω κάτι παραπάνω για το θέμα ώστε να μπορώ να τον συμβουλέψω και να το απομυθοποιήσω. Το να οδηγήσει πιωμένος, όμως, θα χρειαστεί συζήτηση. Τώρα, αν έρθει κάποιος λιώμα στο μπαρ και θέλει να πιεί παραπάνω, μικρός ή μεγάλος, θα έχει την ίδια αντιμετώπιση.

Αισθάνεσαι την ανάγκη να είσαι ο τέλειος μπαμπάς, ίσως και το πρότυπο του γιου σου ή δεν πιστεύεις σε αυτά;

Πρότυπο; Δεν ξέρω, δεν νομίζω αλλά στήριγμα και βοήθεια με μεγάλή δόση χιούμορ σίγουρα!

Έχετε κάποιες δικές σας στιγμές; Κάνετε πράγματα οι δυο σας μόνο και αν ναι τι είναι αυτά;

Όλη την ώρα! Πρωινό, βόλτα, σχολείο, πάρκο, παιχνίδι, φάρσες, μαγείρεμα, αλητείες, μπάνιο, ύπνο και πολύ ροχαλητό!

Τι θα έλεγες σε κάποιον που φοβάται να γίνει πατέρας;

Αν δεν είσαι μπαμπάς, απόλαυσε το. Αν είσαι.. απόλαυσε το διπλά!

Τι σε έχει μάθει μέχρι σήμερα ο γιος σου; Νιώθεις ότι μαζί του μαθαίνεις να βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα γύρω και μέσα σου;

Το παιδί, σου μαθαίνει τον εαυτό σου. Ό,τι είσαι και ό,τι μπορείς να γίνεις περνάει από το σπλάχνο σου. Ίσως, είναι το νόημα της ζωής να γίνεις γονιός, δεν ξέρω. Αυτό που καταλαβαίνεις, όμως, όταν γίνεσαι μπαμπάς ή μαμά είναι, ότι αγαπάς κάτι άλλο πολύ περισσότερο από τον εαυτό σου!

Ποια στοιχεία του δικού σου χαρακτήρα βλέπεις στον γιο σου;

Την ξεροκεφαλιά και το κακό χιούμορ νομίζω. He is so funny!!

Πες πέντε πράγματα που σου έρχονται στο μυαλό όταν τον σκέφτεσαι.

Νομίζω ότι μόνο μία λέξη μου έρχεται στο μυαλό: ΑΓΑΠΗ.

Written by The B.Mag