FOOD: Στο Ρακουμέλ ή αλλιώς στο πρώτο ρακάδικο των Εξαρχείων

Υπάρχουν μαγαζιά που κολλάς μαζί τους με λόγο και με ένα ωραίο κόλλημα που δε σε ξενερώνει και δε σε κάνει να βαριέσαι γιατί η σχέση δε μένει ποτέ στάσιμη. Το φαγητό σε λυτρώνει, η ρακή σε τονώνει, η μουσική σε σηκώνει από την καρέκλα σου και οι άνθρωποι που συναντάς γίνονται άνθρωποι σου. Στο Ρακουμέλ δε πας γιατί πεινάς μόνο. Πας περισσότερο για να νιώσεις.

Φωτογραφίες & Συνέντευξη Δώρα Μάστορα

Φτάσαμε νωρίς το απόγευμα στο Ρακουμέλ για μια ακόμη φορά και όπως πάντα πεινασμένοι. Αμέσως, βγήκε ο Γιάννης Μπεγνής και μας υποδέχθηκε, σα να ήμασταν στο σπίτι του, σα να είχαμε μπει στην αυλή του και ήθελε να μας καλοκαρδίσει. Το τραπέζι στρώθηκε, το σκυλί πήρε από τα χέρια του Γιάννη τα σκυλομπισκότα της (γνωστός ζωόφιλος την έχει κατακτήσει χρόνια τώρα), η ρακή έφτασε και η κουβέντα ξεκίνησε.

Αν αναρωτιέσαι τι φάγαμε εκείνη τη μέρα, θα σου πω ότι απολαύσαμε και πάλι τα αβγά με την στάκα και τις πατάτες που μας κάνουν να αναστενάζουμε, την σαλάτα με τα μαυρομάτικά, τη τηγανιά κοτόπουλο, το συκώτι που μας φέρνει δάκρυα στα μάτια και εκείνους τους κολοκυθοανθούς, τους πρόστυχους, που δεν τους χορταίνουμε ποτέ, που θέλουμε για πάρτη τους να πηγαίνουμε στο μαγαζί κάθε μέρα. Βέβαια, εκείνη τη μέρα, σημασία δεν είχε τι φάγαμε αλλά τι είπαμε:

 

Γιάννη ποιός είσαι και τι κάνεις σε αυτή την πόλη;

Είμαι ένας αιώνιος φοιτητής που ανέβηκε από την Κρήτη στην Αθήνα για να σπουδάσει και μετά από πολλές διαδρομές και στάσεις άνοιξα το Ρακουμέλ

 

Από πότε βρίσκεται στη Μπενάκη το Ρακουμέλ και πότε πήρες εσύ τα ηνία; Η επιλογή των Εξαρχείων έγινε λόγω μπαλοθιών;

Πριν από 14 χρόνια, μόλις είχα απολυθεί απλό το στρατό, και περνούσα μια φάση ῾και τι κάνω τώρα στη ζωή μου᾽, έτυχε να περνάει και η μάνα μου μια ανάλογη φάση μεταβατικής περιόδου, όποτε αποφασίσαμε να ενώσουμε δυνάμεις και να ανοίξουμε το Ρακουμέλ. Η επιλογή των Εξαρχείων έγινε λόγω αγάπης για την περιοχή, επειδή δούλευα ήδη πολλά χρόνια εκεί και γνώριζα ήδη κόσμο και τέλος επειδή την συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν υπήρχε άλλο κρητικό μαγαζί στα πέριξ.

 

Τι συμβαίνει στα Εξάρχεια; Γιατί τόσα κρητικά μαγαζιά; Υπάρχει κάποια αποικία που δεν γνωρίζουμε;

Κρητικά μαγαζιά υπάρχουν πλέον αρκετά σε όλη την Αθήνα γιατί ο κόσμος αγαπάει την Κρήτη, απλά στα Εξάρχεια την αγαπούν μια ολιά παραπάνω.

 

Ποιό είναι για σένα το πιο λαχταριστό, κρητικό φαγητό; Τι θυμάσαι να σου φτιάχνει η μάνα σου;

Έχω έντονη ανάμνηση της γιαγιάς μου να φτιάχνει Νεράτη (έτσι λέμε την Σφακιανή πίτα στο Λασίθι) και εγώ πιτσιρικάς να εντυπωσιάζομαι πως μπορούσε λίγο αλεύρι νερό και μυζήθρα να μεταμορφωνόταν σε ένα τέτοιο γευστικό θαύμα.

 

Λάδι από τον τόπο σου ή λάδι και από την Μεσσηνία;

Υπάρχει μια παρεξήγηση στον κόσμο και μας έχει βγει το όνομα σε εμάς τους Κρητικούς ότι είμαστε τοπικιστές και ο κυριότερος λόγος που έχει συμβεί αυτό είναι επειδή είμαστε τοπικιστές. Επόμενη ερώτηση παρακαλώ.

 

Τι τρώνε οι Κρητικοί όταν στεναχωριούνται και τι τρώνε όταν χαίρονται;

Στις πολύ μεγάλες λύπες και στις πολύ μεγάλες χαρές δεν τρώμε πράμα, αλλά πίνουμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Στο ενδιάμεσο όλο και κάτι τσιμπάμε.

Μεζές και ρακή. Είναι αχώριστοι σύντροφοι ή πάει και ρακή μονάχη;

Αχώριστοι σύντροφοι. Όταν έρχονται πιτσιρίκια και την πίνουνε σφηνάκια, τους τραβάω τα αυτιά και τους κερνάω μεζέ.

 

Γιατί η στάκα είναι τέτοια ρουφιάνα, πλανεύτρα; 

Δεν είναι η κακομοίρα, εμείς ως ανθρώπινο είδος είμαστε ελλαττωματικοί και επιρρεπείς στην απόλαυση χωρίς μέτρο.

 

Τι δεν είναι κρητικό αλλά υπάρχει στο μαγαζί σου;

Ο Χρήστος ο σερβιτόρος, και ευτυχώς γιατί κρατιούνται οι ισορροπίες Βορρά Νότου, γινγκ και γιάνγκ, η θεσσαλονικιά τρέλα με την κρητική κουζουλάδα

 

Έχεις ζωντανή μουσική και κάνεις και τις μαζώξεις μετά την λαϊκή του Σαββάτου στην Καλλιδρομίου. Τι έχεις καταλάβει; Έχουμε ανάγκη από το ελληνικό, παραδοσιακό γλέντι ή είμαστε χλιαροί απέναντί του;

Σαφώς και το έχουμε ανάγκη, και φαίνεται από το πλήθος των νέων παιδιών που ασχολούνται ενεργά με την παραδοσιακή μουσική, τα Κρητικά και το ρεμπέτικο και με το πόσο αυθόρμητα βγαίνει σε όλους  το γλέντι με αυτή τη μουσική.

Τι κάνει τόσο νόστιμη την σφακιανή πίτα σου;

Το γεγονός ότι νιώθεις ότι είσαι ξανά κοπέλι και βλέπεις την γιαγιά σου να φτιάχνει αυτό το γευστικό θαύμα με τα πιο ταπεινά υλικά. Επίσης το αγνό θυμαρίσιο μέλι που πέφτει απλόχερα από πάνω.

 

Ποιά άλλη κουζίνα της Ελλάδας μοιάζει με την Κρητική;

Ή είμαστε τοπικιστές ή δεν είμαστε.

Γιατί δε βάζεις κρητικό πρωινό και δεκατιανό να τους ξετινάξεις όλους στον αέρα;

Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορώ να ξυπνήσω πρωί.

 

Θα γίνουν νέα πραγματάκια από το φθινόπωρο ή θα συνεχίσουμε έτσι;

Θα σας τρελάνουμε στα νέα πραγματάκια, το νου σας.

 

Θα έπαιρνες την οικογένεια και το Ρακουμέλ σου και θα κατέβαινες στην πατρίδα;

Νιώθω ότι είμαι ήδη στην πατρίδα, δεν το κουνώ από παέ.

 

INFO
Ρακουμέλ, Εμμανούηλ Μπενάκη 71, Εξάρχεια
2103800506
Written by The B. Magazine