SPOTTED: Ένας θεότρελος Πιανίστας

Είναι πολυτάλαντος και πολυμπερδεμένος. Τον λένε Χρήστο Κιουμουρτζή, τον φωνάζουνε Πιανίστα και τυχαία βρίσκεται σε αυτή την πόλη. Η αλήθεια είναι πως είναι ένας από τους καλύτερους τύπους που μπορείς να συναντήσεις, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Δεν είναι όλοι τυχεροί.

Από την Δώρα Μάστορα

Ο Χρήστος είναι από τους ανθρώπους που συνδυάζουν πολλούς ρόλους. Όταν άρχισε να γράφει, καταλάβαμε ότι είναι και συγγραφέας.

 

Χρήστο ποιος είσαι και τι κάνεις σε αυτή την πόλη;

Σε αυτή την πόλη βρέθηκα το 2007 σαν οικονομικός μετανάστης. Μόλις είχα τελειώσει μια σχολή διακόσμησης και ήρθα στην Αθήνα από την Θεσσαλονίκη για να βρω δουλειά. Είχα και τάση φυγής, όποτε έκατσε έτσι. Τότε, λοιπόν, είπα ότι ή θα βρω κάτι να κάνω σε μια εβδομάδα και θα μείνω ή θα κάνω άλλη μια εβδομάδα μποέμικη ζωή και θα γυρίσω πίσω. Τελικά και βρήκα δουλειά και γνώρισα και  την Μαρία Παπαγρηγορίου. Κάπως έτσι βρέθηκα να είμαι πατέρας δυο παιδιών και ο άντρας μια υπέρτατης ιερέας. Το πριν άστο. Υπήρξα μεγάλο κοπρόσκυλο.

 

Ποιες διαφορές βρίσκεις ανάμεσα στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη που μεγάλωσες;

Εντάξει, η Θεσσαλονίκη είναι αλλού. Είναι το μέρος που έκανα το πρώτο μου τσιγάρο, οι πρώτες καταβάσεις στα στενά της Άνω Πόλης όταν χωριζόμασταν με τους φίλους και συναγωνιζόμασταν για το ποιος θα φτάσει πρώτος, ο Ίσαλος που πίναμε Γρανίτα Τεκίλα σφηνάκια και ό,τι άλλο μού έχτισε τον χαρακτήρα μουσικά και μου έμαθε πώς να ξεχωρίζεις από την μάζα. Η Αθήνα έχει το χάσιμο των στενών αλλά δεν έχει τους φίλους μου. Είναι μια πόλη που όσο και αν την ψάξεις, θα χαθείς και θα σε αφομοιώσει γιατί είναι πολλά προάστια σε αναζήτηση μιας πόλης. Επίσης, η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι στη μια μπορείς να κάνεις βόλτα στη θάλασσα σε λίγη ώρα ενώ στην άλλη θα φας τράβηγμα για ό,τι και αν κάνεις και αυτό είναι που κουράζει.

 

Ποια σημεία της πόλης σου αρέσει να περπατάς; Πιστεύεις ότι η Αθήνα προσφέρει δυνατότητες για ωραίους περιπάτους με τα παιδιά;

Παντού περπατάς. Στην Πλάκα, στο Θησείο και το Μοναστηράκι ή κάτω στον Φλοίσβο. Απλά όλα έχουν τεράστια απόσταση μεταξύ τους, πράγμα που δε συνηθίζει κάποιος όταν έρχεται από την Θεσσαλονίκη.

Έχεις γράψει ένα διήγημα που βραβεύτηκε και εκδόθηκε σε μια συλλογή. Τι σε εμπνέει; Θα συνεχίσεις να γράφεις;

Κάθε μέρα προσπαθώ να γράφω και δεν το καταφέρνω συχνά και αυτό γιατί βαριέμαι ή νιώθω ότι δεν αξίζει να γράψω το οτιδήποτε. Όταν με πιάνει ανάλογη μιζέρια, λέω στον εαυτό μου «μαλάκα, ξεκόλλα» και γράφω έστω και δυο σειρές. Με εμπνέει η μουσική και το προσωπικό μου βίωμα μέσα από μια αληθοφανή εκδοχή. Το διήγημα μου λέγεται cherry bomb απο το τραγούδι των Runaways και εκδόθηκε από τις Παράξενες Μέρες σε μια συλλογή που λέγεται Ιστορίες της Άνοιξης. Πρώτη φορά είπα να βάλω τον εαυτό στην διαδικασία ενός λογοτεχνικού διαγωνισμού και, φυσικά, κέρδισα (χιούμορ). Απλά τώρα είναι πιο δύσκολο το επόμενο βήμα.

Τι κάνουν οι άντρες αυτής της πόλης; Φλερτάρουν; Ασχολούνται με το στυλ τους; Ψάχνονται; Δημιουργούν; Ή έχουν αράξει και περιμένουν ένα θαύμα;

Κοίτα όλοι κάτι κάνουν. Η μάνα μου, μού έλεγε «αν είναι να κάνεις κάτι, κάν’ το με στιλ ακόμα και αν κάνεις τον μαλάκα» και αυτό πιστεύω ότι ήταν ό,τι πιο σωστό μού έχουν πει. Σίγουρα, οι άντρες της Αθήνας την ψάχνουν αλλά είναι τόσο πολλοί που συναντήσεις πολλούς που μοιάζουν μεταξύ τους. Στο βωμό του να διαφέρουμε, έχουμε γίνει όλοι ίδιοι. Το φλερτ έχει χαθεί, αλλά υπάρχουν αλάνια που μια χαρά φλερτάρουν. Το κακό είναι πώς αντί να ζητήσουν το τηλέφωνο εκείνης που τους ενδιαφέρει ή να της πουν αμέσως να βγουν, ζητάνε να γίνουν φίλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γενικά, εγώ λέω «καλό είναι να μην φεύγεις 5’ πριν γίνει το θαύμα».

 

Ποιο πιστεύεις ότι είναι το ιδανικό soundtrack για την Αθήνα;

Το Bauhaus Bela Lugosi’s dead και τω Αγνώστω Θεώ του Σιδηρόπουλου. Το τωρινό, αγαπημένο τραγούδι του γιου μου είναι το  Break and  Enter από τους Prodigy, και της κόρης μου το Κρήτη Κέρκυρα και Νιο του Αδαμαντίδη.

Σου αρέσουν τα μπαρμπέρικα της πόλης; Βρίσκεις ενδιαφέρον σε όλη αυτή τη νέα φάση;

Ναι, είναι ωραίο ότι ο άντρας έχει έναν δικό του χώρο να κάνει τα beaute του και να βρει έξυπνες λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζει με τα μαλλιά του ή τα μούσια του. Είναι μια στιγμή χαλάρωσης που όλοι μας δικαιούμαστε. Και ελπίζω να μην είναι μια μόδα που θα περάσει και αυτή.

 

Έχεις ασχοληθεί με την μόδα. Ποια θεωρείς ότι είναι τα βασικά κομμάτια της αντρικής γκαρνταρόμπας; Πιστεύεις στις κλασικές επιλογές ή τις ανατρεπτικές;

Έχω ασχοληθεί γιατί η σύντροφός μου είναι ιέρεια της μόδας και με μύησε σε πράγματα που δεν ήξερα και δεν ήθελα να μάθω για να μην αλλοιωθεί το στυλ μου. Η μόδα είναι ανατρεπτική αλλά, φαντάσου, ότι κάθε έξι μήνες πρέπει να αλλάζει για να μην βαριέται και να μην είναι βαρετή. Τώρα για τα κομμάτια που πρέπει να έχει ένας άντρας, δεν θα απαντήσω. Προτιμώ να μιλήσω για την Παγκόσμια Ειρήνη και την Κλιματική Αλλαγή.

 

Πες μου τρεις άντρες που για σένα αποτελούν έμπνευση και πρότυπο

Η Ida No, η Poison Ivy απο τους Cramps και η τύπισσα που ανακάλυψε τον Alexander McQueen που μου διαφεύγει το όνομά της, μισό να ρωτήσω την Μαρία. “Μαρίααααα. Ποια είναι αυτή που είχε αγοράσει όλη την πρώτη συλλογή του McQueen; Η Ιζαμπέλα Μπλόου.

 

Αν δεν ζούσες, εδώ πού θα ήθελες να ζεις και αν δεν έκανες αυτό που κάνεις, τι θα ήθελες να κάνεις;

Καλά αυτό που θα έκανα ήταν να είμαι σε ένα μέρος που θα βλέπω θάλασσα, θα παίζω γυμνός δίσκους και θα έχω τις θαυμάστριες μου, που είναι η εξής μία,  να με περιτριγυρίζουν και να με θαυμάζουν σαν ένα κινούμενο γλυπτό.

Written by The B. Magazine