THE (L)INK BETWEEN TATTOOS & BARBERS

Δεν είναι λίγοι οι barbers που λατρεύουν τα τατουάζ. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι έχουν ένα σώμα καλυμμένο με σχέδια που εκφράζουν την αγάπη και την προσήλωση στο επάγγελμα τους, θα μπορούσε να είναι μια μόδα της εποχής. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, διότι από ότι φαίνεται οι δυο τέχνες διατηρούν μια βαθιά σύνδεση εδώ και πολλά χρόνια.  

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΡΕΖΟΠΟΥΛΟΥ

Τα τατουάζ κουβαλάνε μια πλούσια ιστορία, για να απαντήσουμε όμως στο ερώτημα του τρόπου που οι δυο τέχνες ενώνονται, θα επικεντρωθούμε σε ένα κομμάτι της ιστορίας τους κατά την περίοδο του 19ου αιώνα, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Την περίοδο του 19ου αιώνα λοιπόν, τα τατουάζ ξεκίνησαν να γίνονται ιδιαίτερα δημοφιλή και για αυτό ευθύνεται ο Βρετανικός στόλος με τα πολλά επεκτατικά ταξίδια του, καθώς μέσα από αυτά οι άντρες ναύτες είχαν την ευκαιρία να γνωρίζουν διαφορετικές κουλτούρες και χώρες. Μέσα σε αυτές ήταν και η Νέα Ζηλανδία, η Ιαπωνία, αλλά και η Σαμόα, τρεις χώρες με ιδιαίτερα πλούσια ιστορία πάνω στην τέχνη του τατουάζ. Οι ναύτες λοιπόν, αγάπησαν την συγκεκριμένη τέχνη και κάπως έτσι γεννήθηκε το γνωστό στερεότυπο με την εικόνα του ναύτη, ο οποίος είναι γεμάτος τατουάζ. Οι ίδιοι μετάφεραν τις διαφορετικές εικόνες των σχεδίων στην πατρίδα τους και έτσι η τέχνη εξαπλώθηκε. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μια σειρά από διάφορα γεγονότα, οι στιγματισμένοι ναύτες ξεκίνησαν να περιθωριοποιούνται, καθώς τα τατουάζ είχαν αποκτήσει αρνητική σημασία. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι όσοι ήταν στιγματισμένοι κατέληξαν να δημιουργήσουν μια μειονότητα, κάτι που ως αποτέλεσμα είχε την γέννηση μιας νέας υποκουλτούρας.

Με ποιον τρόπο όμως, συνδέονται οι δυο τέχνες; Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να μην υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ τους. Τα κοινά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για δυο επαγγέλματα που απαιτούν ένα καθαρό, αποστειρωμένο περιβάλλον, αλλά και ηλεκτρικά εργαλεία που χρειάζονται μέγιστη ακρίβεια κατά την χρήση. Αν ακολουθήσουμε όμως τα γεγονότα της ιστορίας θα δούμε ότι όλα τα βρετανικά πλοία είχαν πάντα έναν μπαρμπέρη στο κατάστρωμα και ήδη γνωρίζουμε ότι οι μπαρμπέρηδες εκείνη την εποχή δεν ήταν μονάχα κουρείς, αλλά γιάτρευαν πληγές, έκαναν αφαιμάξεις, ακρωτηριασμούς και πολλά ακόμη. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι τα Βρετανικά πλοία ήταν τα πρώτα που συνάντησαν τις κουλτούρες που αναφέραμε πιο πάνω, οι οποίες είχαν τα τατουάζ σαν μια παράδοση στην ιστορία τους.

Η πιο λογική εξήγηση λοιπόν, θα μπορούσε να είναι ότι οι ναύτες που επέστρεφαν από την εξερεύνηση τους, κουβαλούσαν μαζί τους και τα σχέδια των τατουάζ που είχαν δει. Και ποιος άλλος θα μπορούσε να τους χτυπήσει το σχέδιο-τατουάζ από το πλήρωμα; Φυσικά, ο μπαρμπέρης. Από εκεί και πέρα οι μπαρμπέρηδες που έφευγαν από το πλήρωμα, είχαν την δυνατότητα να ανοίξουν μαγαζιά με τατουάζ. Και κάπως έτσι, γεννήθηκε η γνωστή σύνδεση ανάμεσα στα δυο επαγγέλματα.

Οι δυο υποκουλτούρες όμως, έχουν παραπάνω κοινά χαρακτηριστικά. Σήμερα είναι εύκολο να αντιληφθούμε το πόσο οικεία νιώθουν οι άνθρωποι με τατουάζ, αλλά και οι tattoo artists στο σύγχρονο περιβάλλον του μπαρμπέρικου, το οποίο στηρίζει την εκφραστικότητα και τον εναλλακτικό χαρακτήρα κάθε ατόμου. Τόσο τα κουρεία, όσο και τα tattoo shops, αποτελούν έναν προορισμό για τους άντρες που θέλουν, μέσω της εμφάνισης τους, να εκφράζουν την προσωπική τους ταυτότητα. Επομένως, δεν είναι καθόλου παράξενο που τα δυο επαγγέλματα θα συνεχίσουν να διατηρούν την ξεχωριστή σύνδεση τους.

 

Written by The B. Magazine