MOACYR BARBOSA: Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ

 

50 χρόνια καταδικασμένος για ένα γκολ στην κλειστή γωνία. Αυτή είναι μία από τις πιο θλιβερές ποδοσφαιρικές ιστορίες που έχετε διαβάσει και μας έρχεται από τη Βραζιλία…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΜΠΟΜΠΟΛΑ

Η ήττα της Σελεσάο με 2-1 από την Ουρουγουάη στον τελικό του Μουντιάλ του 1950 είναι ακόμη καταγεγραμμένη στο εθνικό υποσυνείδητο των Βραζιλιάνων. Αν και έχουν έκτοτε κατακτήσει πέντε Παγκόσμια Κύπελλα, το κάζο του 1950 μεταφέρεται από γενιά σε γενιά σαν κακό ανέκδοτο, σαν απερίγραπτη ντροπή που δεν ξεπερνιέται με τίποτα -ούτε καν με τα 7 γκολ που δέχτηκαν εντός έδρας το 2014 από τους Γερμανούς.

Μουντιάλ 1950 – Ο Barbosa δέχεται το καταραμένο γκολ στην κλειστή του γωνία

Το 1950 η Βραζιλία προσπαθούσε να αποδείξει στον κόσμο την περηφάνια της. Η πραγματικά ανεξάρτητη από τους αποικιοκράτες διακυβέρνησή της μετρούσε μόλις λίγες δεκαετίες και η τεράστια αυτή χώρα δεν είχε δώσει το στίγμα της στον αναγεννημένο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πλανήτη. Το ποδόσφαιρο ήταν το διαβατήριο προς την παγκόσμια αναγνώριση. Το νεόδμητο τότε Μαρακανά ήταν το μεγαλύτερο γήπεδο του κόσμου με χωρητικότητα 200 χιλιάδων θεατών. Εκεί η Σελεσάο νίκησε με 7-1 τη Σουηδία και με 6-1 την Ισπανία. Εκεί, βάσει του τρόπου διεξαγωγής της διοργάνωσης, χρειαζόταν απλά μια ισοπαλία στον τελικό με την «μικρή» Ουρουγουάη για να κατακτήσει το τρόπαιο και να κάνει ολόκληρο τον κόσμο να μιλάει με περηφάνια για τη Βραζιλία. Όχι, όμως. Αυτό δεν έγινε. Και 52 εκατομμύρια Βραζιλιάνοι έψαχναν τον φταίχτη. Τον βρήκαν στο πρόσωπο του Moacyr Barbosa, του τερματοφύλακα της Εθνικής τους ομάδας.


ΧΩΡΙΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΟ
Το σκορ ήταν  στο 1-1 και ο δαιμόνιος εξτρέμ της Ουρουγουάης Alcides Ghiggia είναι έτοιμος να σεντράρει. Πιθανώς στραβοκλωτσάει και η μπάλα κατευθύνεται στο τέρμα της Βραζιλίας, ξυστά από το δοκάρι. Ο Barbosa που περίμενε σέντρα αργεί να αντιδράσει και δέχεται το γκολ-μαχαιριά στην κλειστή του γωνία. «Μόνο τρεις άνθρωποι κατάφεραν να σωπάσουν το Μαρακανά: Ο Frank Sinatra, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος κι εγώ», δήλωνε λίγα χρόνια αργότερα ο Ghiggia.

Αναζητώντας τον ιδανικό αποδιοπομπαίο τράγο, οι Βραζιλιάνοι ρίχνουν όλο το φταίξιμο στον Barbosa. Τι κι αν ψηφίστηκε κορυφαίος τερματοφύλακας της διοργάνωσης από τους δημοσιογράφους; Τι κι αν ήταν ο βασικός πυλώνας της υπερπρωταθλήτριας Βραζιλίας και Νότιας Αμερικής Vasco da Gama εκείνη την εποχή; Ελαφρυντικό ουδέν. Ο Moacyr Barbosa φταίει για όλα τα δεινά της χώρας!


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΟΛΗ ΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ
Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας έφερε τον Barbosa να βγάζει μεροκάματο εκεί που υπέφερε: Ήταν υπάλληλος του σταδίου Μαρακανά. Το 1963, μάλιστα, κάλεσε φίλους και συμπαίκτες από την ομάδα του 1950 σε ένα μπάρμπεκιου μέσα στο γήπεδο. Οι καλεσμένοι του είδαν έναν παχύ καπνό στον αέρα και την ψησταριά γεμάτη με κάτι περίεργα λευκά κομμάτια ξύλου. Ο Barbosa έκαιγε τα δοκάρια της εστίας που υπερασπιζόταν στον τελικό του καταραμένου εκείνου Μουντιάλ, σε μια προσπάθεια να ξορκίσει τους δαίμονες του παρελθόντος! Μάταια όμως…

To 1970, τη χρονιά που η Βραζιλία κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο με την ομαδάρα του Pele, ο Barbosa ψώνιζε σε μια λαϊκή αγορά του Ρίο. Εκεί τον αναγνώρισε μια γυναίκα, η οποία γύρισε προς τον πιτσιρικά γιο της και του είπε «αυτός είναι ο άνθρωπος που έκανε όλη τη Βραζιλία να κλαίει».

Τη δεκαετία του ’80 αναγκάστηκε να μετακομίσει σε μια ήσυχη παραθαλάσσια πόλη, στην περιοχή του Sao Paulo. Δεν άντεχε τρεις δεκαετίες αργότερα οι άνθρωποι να τον συναντούν στον δρόμο και να φτύνουν στο χώμα.

Το 1994, ο 73χρονος πλέον Barbosa είχε συμφωνήσει να είναι ένας από τους σχολιαστές της βραζιλιάνικης τηλεόρασης για το Μουντιάλ των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος της βραζιλιάνικης ομοσπονδίας ποδοσφαίρου όμως, απαγόρευσε στον παλαίμαχο τερματοφύλακα να κάνει σχολιασμό, δεν του επέτρεψε καν να επισκεφθεί τους παίκτες της Εθνικής σε μια προπόνηση. Αιτία; Θα φέρει γρουσουζιά στην ομάδα!

Την άνοιξη του 2000, λίγες εβδομάδες πριν φύγει από τη ζωή, ο πάμφτωχος Moacyr Barbosa δήλωσε: Η μέγιστη ποινή φυλάκισης στη Βραζιλία είναι τα 30 χρόνια. Εγώ καταδικάστηκα για 50».

Written by The B. Magazine