FATHER & DAUGHTER: An amazing daddy

Συναντήσαμε τον φρέσκο και ωραίο πατέρα Κωστή Αλβανό, Head of Creative Hub / DPG Media & Master of The Eaters.gr, για να μας πει τις πρώτες εντυπώσεις του από το υπέροχο ταξίδι της πατρότητας και την σχέση του με την κόρη του Δέσποινα, που τον έχει ξετρελάνει και δεν έχει κανέναν λόγο να το κρύβει.

Από την Δώρα Μάστορα

 

 

Δεν είναι εύκολο να γίνεσαι γονιός και δεν ξέρεις ποτέ τον τρόπο για να τα καταφέρεις όλα σωστά και τέλεια. Προσπαθείς, όμως, να δίνεις πάντα τον καλύτερο εαυτό σου. Και αυτό σίγουρα έχει ένα καλό αποτέλεσμα. Ο Κωστής Αλβανός, μέρα με τη μέρα, χτίζει την σχέση του με την δίχρονη κόρη του Δέσποινα πάνω σε γερές βάσεις. Δεν υπάρχουν μυστικά και συνταγές. Είναι μια σχέση που κάθε μέρα διεκδικεί και κερδίζει την απόλυτη προσοχή.

 

 

Είσαι ο πατέρας του τεύχους και είσαι ένας άνθρωπος φουλ στις δραστηριότητες και τις δουλειές. Πώς τα καταφέρνεις όλα;

Δεν ξέρω πως φαίνεται αυτό απ’ έξω αλλά δεν τα καταφέρνω όλα πια. Βασικά, τρέχω πίσω απ’ όλα. Προσπαθώ να κρατάω ένα υποτυπώδες πρόγραμμα αν και νομίζω ότι τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκομαι σε ένα μόνιμο χάος. Είμαι πολύ τυχερός που έχω καλούς συνεργάτες στις δουλειές και που η οικογένεια μου βρίσκεται κοντά μου σε ό,τι έχει να κάνει με το παιδί. Έτσι, διατηρείται μια αίσθηση κανονικότητας.

 

Προσπαθείς να εξασφαλίζεις καθημερινά χρόνο για το παιδί σου. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;

Προσπαθώ να εξασφαλίζω χρόνο καθημερινά και το καταφέρνω. Έχω, όμως, την αίσθηση ότι ο χρόνος αυτός δεν είναι αρκετός. Η Δέσποινα μεγαλώνει μέρα με την μέρα και αισθάνομαι ότι συμβαίνουν κοσμογονικά πράγματα. Νέες λέξεις, νέες εκφράσεις, νέες δεξιότητες που δεν τις είχε την προηγούμενη μέρα. Όλα τρέχουν. Πολλά απ’ αυτά δεν τα ζω. Προσπαθώ, λοιπόν, όσο χρόνο περνάμε μαζί να είμαι εκεί ουσιαστικά.

Ήταν συνειδητή η απόφαση να γίνετε γονείς ή προέκυψε το παιδί;
Ήταν μια απόφαση απόλυτα συνειδητή και με πολλές δυσκολίες στον δρόμο αλλά όλα πήγαν καλά στο τέλος.  

 

Ήθελες  πάντα να γίνεις μπαμπάς;
Όχι, δεν ήθελα να γίνω πατέρας στα 25. Μη σου πω ότι δεν ήθελα καν στα 30. Το να θέλω να γίνω πατέρας, χτύπησε την πόρτα μου αργότερα. Αλλά την χτύπησε πολύ δυνατά.

 

Έχεις άλλους δύο αδερφούς και είστε δεμένη οικογένεια. Αυτό ήταν ένα πρώτο κίνητρο για να δημιουργήσεις και εσύ οικογένεια;

Δε νομίζω ότι είναι κίνητρο. Είναι μια αξία που είναι σχεδόν ενσωματωμένη στο DNA μας. Και εννοώ την ύπαρξη στην ζωή μου μιας πρώτης, οικογένειας, δεμένης και αγαπημένης με όλα τα κουλά και τα παράξενα. Άρα, θα σου έλεγα ότι βάδιζα σε ένα συγκεκριμένο δρόμο χωρίς κίνητρο αλλά με πυξίδα κάτι συγκεκριμένο.

Ένιωσες πατέρας αμέσως μόλις είδες την κόρη σου ή αυτό σου συνέβη όταν άρχισες να μοιράζεσαι την καθημερινότητα μαζί της;
Aπό την πρώτη φορά που τη κράτησα στην αγκαλιά μου. Και δεν ένιωθα τίποτα άλλο εκτός από τότε παρά αγάπη αγκαζέ με τρόμο. Να είμαι καλός, να τη φροντίζω, να είμαι πάντα εκεί όταν με θέλει, να της δείξω τον κόσμο. Να της αξίζω. Να αξίζω ότι είμαι ο πατέρας της.

 

Είσαι τρελός για αυτήν; Είσαι από εκείνους τους πατεράδες που γίνονται σκλάβοι για την κόρη τους;
Ναι είμαι τρελός για αυτήν και ναι, είμαι από τώρα σκλάβος της.

 

Πιστεύεις ότι ο πατέρας είναι ένα πρότυπο στα μάτια του παιδιού; Λειτουργείς διαφορετικά από την στιγμή που απέκτησες αυτόν τον ρόλο;Δεν είναι πρότυπο. Είναι άσχημα πράγματα τα πρότυπα. Ο πατέρας, στο μυαλό μας, είναι αυτός που θα δείξει στο παιδί πώς είναι ο κόσμος εκεί έξω. Δεν θα κρίνει και θα είναι εκεί όταν το παιδί τον χρειαστεί. Ό,τι και αν συμβεί. Για αυτό και ίσως λειτουργώ λίγο διαφορετικά από τότε που έγινα πατέρας. Ανησυχώ για το μέλλον, για το πώς μεγαλώνει το παιδί, για την κλιματική αλλαγή, για τους ανθρώπους γύρω του, ακόμα και για την δική μου υγεία για να είμαι δίπλα του, δυνατός και όσο πιο πολύ γίνεται.

 

Πιστεύεις ότι το παιδί αλλάζει την σχέση ενός ζευγαριού; Έχουν επηρεαστεί οι ισορροπίες σας;
Σαφώς, ναι. Είναι δύσκολο παιχνίδι. Έχει μεγάλες εντάσεις και δυσκολίες και έχουμε μπει σε μια πραγματικότητα χάους και γενικού άγχους: Είναι καλά; Έχει φάει; Κρύωσε; Βήχει; Χτύπησε; Από την άλλη, όλο αυτό αξίζει και με το παραπάνω.

 

Ποια είναι η δική σας στιγμή με την κόρη σου; Έχετε κάτι που μοιραζόσαστε; Μια συνήθεια, ένα τραγούδι, μια βόλτα, ένα παιχνίδι ή κάτι άλλο που προτιμά να το κάνετε μαζί;
Είναι μικρή ακόμα. Δεν έχουμε φτιάξει δικές μας συνήθειες μιας και κάθε μέρα, αλλάζουμε και κάτι άλλο. Τον τελευταίο καιρό λιώνω όταν μπαίνω στο σπίτι μετά την δουλειά και τρέχει πάνω μου και με αγκαλιάζει.

 

Αν είχες μια ευχή για το παιδί σου ή και όλα τα παιδιά, ποια θα ήταν αυτή;
Να με μεγαλώνουν με αγάπη και υγεία γύρω τους. Κλισέ, αλλά αυτό χρειαζόμαστε τελικά όλοι.

 

Τα κορίτσια τελικά έχουν αδυναμία στους μπαμπάδες ή είναι νωρίς για να το καταλάβεις αυτό;

Έτσι λένε. Θα δούμε. Για μένα είναι νωρίς ακόμα. Προς το παρόν, η μαμά της είναι ο Superstar της.

 

Πες μου κάτι που σου έμαθε ο δικός σου πατέρας
Να έχω το θάρρος της γνώμης μου. Τώρα που το σκέφτομαι θα ήθελα να μου είχε μάθει να αλλάζω και καμιά βρύση.

Written by The B. Magazine