DRINK: Mr. Old Fashioned

Ο Mario Basso, ένας bartender παλιάς κοπής, μας ξεναγεί στο  bar του που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και όλα δείχνουν ότι έχει την στόφα του κλασικού και αγαπημένου.

Από την Δώρα Μάστορα

Φωτογραφίες: Γιώργος Μαλεκάκης

Όταν μπαίνεις στο Barreldier καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή ότι βρίσκεσαι σε ένα μέρος που οι ιδιοκτήτες του έχουν κάνει τα πάντα για να περάσεις καλά. Πίσω από την μπάρα, συνήθως, βρίσκεται ο Mario Basso. Τον συναντήσαμε και μιλήσαμε.

 

Mario από πού ξεκίνησες για να σε βρούμε σήμερα στο Barreldier;

Κοίτα, για να σου πω την αλήθεια… Εμένα από μικρό μου άρεσαν τα μπουκάλια και τα σκηνικά που δημιουργούν. Κάπως έτσι νομίζω ότι βρέθηκα πίσω από την μπάρα. Βέβαια, πιο πριν, πέρασα από αρκετές σχολές, σπούδασα Οινολογία στο Μπορντό, συνέχισα σπουδές στην Ελβετία αλλά όλο αυτό, κάπου δεν μου έβγαινε. Στην πράξη, όλα μου φαινόντουσαν λίγο βαρετά. Ήθελα περισσότερη δράση και σίγουρα ήθελα ελευθερία.

 

Σε τι μαγαζιά έχεις δουλέψει;

Η γκάμα είναι μεγάλη. Έχω περάσει από όλα τα είδη μπαρ. Από, μικρά, μεγάλα, πολύβουα, γνωστά και άγνωστα. Ανήκω στην παλιά φουρνιά των bartender. Τότε, που η διασκέδαση ήταν πολύ διαφορετική και διαφορετικός ο ρόλος του μπάρμαν.

 

Και το Barreldier πώς προέκυψε;

Κάποια στιγμή, αυτή η εξέλιξη γίνεται εντελώς φυσικά στην δουλειά μας. Φτάνεις σε ένα σημείο που θέλεις να έχεις την δική σου πορεία και με τους δικούς όρους. Κάπως έτσι αποφασίσαμε με την Έρρικα και τον Παναγιώτη, που ήμασταν συνάδελφοι, να ανοίξουμε το δικό μας μαγαζί.

 

Το μαγαζί με ποιο σκεπτικό το δημιουργήσατε;

Σύμφωνα με τα βιώματα μας, το γούστο αλλά και το budget μας. Στο μαγαζί αυτό δουλεύουμε και οι τρεις μας κανονικά. Οφείλει να είναι ένας χώρος που εκφράζει όλους. Προσωπικά ήθελα να υπάρχει μια μεγάλη μπάρα. Είμαι παιδί της μπάρας, πότης και καλός πελάτης. Ήθελα μια ανάλογη συνθήκη και για τους άλλους που είναι σαν και εμένα.

 

Πόσο εύκολο είναι να διατηρείς την ευγένεια σου δουλεύοντας νύχτα; Πιστεύεις ότι μια ευγενική στάση δική σου, εμπνέει και τους καλεσμένους σε ανάλογη συμπεριφορά;

Μου αρέσει η ευγένεια και είμαι ευγενικός. Ταυτόχρονα, ξέρω πως πρέπει να υπάρχουν όρια στην μπάρα. Όταν μπαίνει στη μέση το αλκοόλ είναι εύκολο να χαθούν ισορροπίες. Δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει ο άλλος. Φυσικά, οι φιλοξενούμενοι μου προσαρμόζονται στην συμπεριφορά μου. Αν θα ήμουν στραβωμένος θα ήταν και αυτοί στραβωμένοι με την σειρά τους. Είμαι τυχερός, όμως, γιατί στο Barreldier συχνάζουν όμορφοι άνθρωποι.

 

Πίνουμε για να διασκεδάσουμε, να γευτούμε μια αλχημεία που θα ικανοποιήσει τον ουρανίσκο μας, να ξεχάσουμε ή να κοινωνικοποιηθούμε;

Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι. Απλά ανάλογα με την εποχή και τις ανάγκες της αυτά αλλάζουν.

 

Οι άνθρωποι είναι πιο ερωτικοί το βράδυ ή πιο μοναχικοί;

Οι άνθρωποι το βράδυ είναι σαφέστατα πιο ερωτικοί. Αν και η μοναχικότητα έχει και αυτή έντονο ερωτισμό.  Εκπέμπει ένα μυστήριο. Επίσης, οι άνθρωποι είναι πολύ πιο χαλαροί το βράδυ. Ξεφεύγουν από τα προβλήματα της μέρας και γίνονται άλλοι. Το αντίθετο συμβαίνει με εμάς που δουλεύουμε πίσω από το μπαρ. Μερικές φορές μας βλέπουν άνθρωποι στο φως της μέρας και δεν μας αναγνωρίζουν. Ούτε καν φαντάζονται ότι μπορούμε να πηγαίνουμε και εμείς σούπερ μάρκετ, να μαγειρεύουμε ή να βάζουμε μπουγάδα. Και όμως συμβαίνει!

 

Πιστεύεις ότι διασκεδάζει ο κόσμος; Και αν όχι διασκεδάζει, πιστεύεις ότι καταφέρνει να ζει αληθινές εμπειρίες και στιγμές ή ακόμα και η έξοδος γίνεται μηχανικά και προγραμματισμένα;

Πιστεύω ότι διασκεδάζει ο κόσμος αλλά με έναν άλλον τρόπο. Έχει αλλάξει η διασκέδαση από παλιά. Σήμερα, οι άνθρωποι βγαίνουν για να επικοινωνήσουν, να γνωριστούν,  να μιλήσουν. Ελπίζω να τελειώσει κάποια στιγμή αυτό και να βγαίνουν για να απολαμβάνουν πραγματικά τα ποτά τους. Η τάση όμως του “after office drinks” μου αρέσει πολύ και την βρίσκω να ταιριάζει τέλεια στο μαγαζί.

 

Πόσο ρόλο παίζει η εμφάνιση στη δουλειά σου;

Προσωπικά, δεν πιστεύω καθόλου στον ρόλο της εμφάνισης. Δεν μου αρέσουν καθόλου τα tattoo μιας και φοβάμαι κάθε είδους βελόνα και δεν πιστεύω καθόλου στην μόδα τους όπως και στην μόδα με τα μούσια και τσουλούφια. Πραγματικά, τα έχω βαρεθεί και ευελπιστώ όλο αυτό να τελειώσει γρήγορα.

 

Και εσύ γιατί έχεις σκουλαρίκι;

Οκ, έχει μείνει από τα παλιά. Κατάλοιπα είναι αυτά. Από τα 18 το έχω, τώρα να το βγάλω;

 

Πώς κερδίζεις την εμπιστοσύνη των πελατών σου;

Ξεκινάς με την ευγένεια και τους καλούς τρόπους και συνεχίζεις με τα καλά ποτά σου. Αυτός που έρχεται στο μαγαζί σου δεν ξέρει ούτε ποιος είσαι, ούτε τι φτιάχνεις. Η σχέση χτίζεται σε στάδια.

 

Τι διαφορετικό θα βρει κανείς στο μαγαζί σου;

Διαφορετικό target group, διαφορετική προσέγγιση, διαφορετική φιλοσοφία. Τα ποτά μου μοιάζουν να έχουν έρθει από την εποχή που διαδέχτηκε την ποτοαπαγόρευση. Είναι κλασικά, διαχρονικά. Εμείς, φτιάχνουμε και διατηρούμε παλαιωμένα cocktail σε βαρελάκια, έχουμε χειροποίητα λικέρ και αγαπάμε τα Βερμούτ. Ο κόσμος μας έχει μάθει και μας έχει αγαπήσει για αυτόν τον χαρακτήρα μας.

 

Πόσο σημαντικό είναι το φαγητό για σένα;

Το φαγητό είναι πολύ σημαντικό για μένα και φαίνεται. Λατρεύω τα αλλαντικά και τα τυριά. Είμαι, δε, της πεποίθησης ότι σε ένα μπαρ θα πρέπει να υπάρχει και φαγητό. Διαφορετικά, είναι σα να υποδέχομαι κάποιον στο σπίτι μου και δεν έχω τίποτα άλλο να του προσφέρω πέρα από ένα ξερό τσίπουρο. Οι άνθρωποι που πίνουν πρέπει να έχουν την επιλογή, αν θέλουν, να απολαύσουν και ένα γρήγορο γεύμα.

 

Τι επιλογές έχει το μενού σας και πώς δημιουργήθηκε;

Υπάρχουν τα πάντα στο μενού, γιατί υπάρχει καθημερινά Chef στην κουζίνα μας. Από σάντουιτς, σαλάτες και ομελέτες μέχρι μπρουσκέτες, πάστα ή κοτόπουλο τηγανιτό. Πιάτα που μπορεί κανείς εύκολα να απολαύσει με τον ποτό του πάνω στη μπάρα.

 

Ποια είναι η γνώμη σου για την διασκέδαση στην Αθήνα; Σου αρέσουν τα μαγαζιά που υπάρχουν;

Πηγαίνω σε όλα τα μαγαζιά. Οφείλω να είμαι ενημερωμένος για τους συναδέρφους μου.  Προσωπικά, μου αρέσουν πολύ τα μπαρ των ξενοδοχείων. Πέρα από αυτά, αγαπώ και άλλα μαγαζιά όπως είναι το Borsalino, το Baba Au Rumm και το 7Jokers. Το αγαπημένο μου, όμως, είναι το Gin Joint.

Αν δεν είχες μπαρ, τι θα ήθελες να κάνεις;

Μπαρ ή Ρέστο- μπαρ.

 

Μέχρι τα βαθιά γεράματα;

Ναι, έτσι πιστεύω. Ελπίζω τότε να μην έχω κοιλιά και να έχω ακόμα μαλλιά.

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου όνειρο;

Να ανοίξω και άλλο μπαρ, να ταξιδεύω, να ανακαλύπτω μέρη στη Μέση Ανατολή, τόπους που μπερδεύονται οι γεύσεις και οι μυρωδιές τους, μέρη που ενώνεται η Ευρώπη με την Ασία, όπως η Κωνσταντινούπολη. Τέτοια πράγματα.

 

Ποιος είναι ο μπαρμπέρης σου; Σου αρέσουν τα μπαρμπέρικα νέας γενιάς;

Μου αρέσουν πολύ τα μπαρμπέρικα και οι άνθρωποι που συχνάζουν εκεί. η αλήθεια είναι ότι δεν πηγαίνω πολύ συχνά αλλά εκτιμώ τα κλασικά κουρεία, με την ζεστή πετσέτα και την απειλητική φαλτσέτα.  Ένα από τα πιο αυθεντικά κουρεία που θυμάμαι είναι αυτό του Κυρ Θόδωρου, στη Νάξο.

 

Τι έχεις στον καθρέφτη του μπάνιου σου;

Χμμμ. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω και πολλά πράγματα. Σίγουρα, έναν αφρό ξυρίσματος, ένα ξυραφάκι, μια παλιά ξυριστική μηχανή του πατέρα μου και το αγαπημένο μου άρωμα το οποίο είναι το Pancaldi και δεν κυκλοφορεί πια, αλλά εγώ το βρίσκω μέσω internet και το παίρνω σε ντουζίνες.

 

Barreldier Βουλής 7, Στοά Μπολάνη.
Written by The B. Magazine