Interview: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΕΤΑΙ

Το “Β” ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και συνάντησε τον κο. Kagan Gokalp, διάσημο επιχειρηματία στο χώρο της κατά παραγγελία ανδρικής χειροποίητης ένδυσης (bespoke tailoring) και ιδιοκτήτη του “Milimetric”, ενός αναπτυγμένου δικτύου ατελιέ ράφτηδων.

Από τον Dandy Counsel

Ενώ διατηρεί χαμηλό προφίλ, ο Kagan είναι σήμερα το πρώτο θέμα συζήτησης στο χώρο της ανδρικής μόδας της Πόλης. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς (επικεφαλής προπονητής της ομάδας μπάσκετ της Φενερμπαχτσέ) απαθανατίστηκε από τα τουρκικά και ευρωπαϊκά να σηκώνει το κύπελλο μπάσκετ της Ευρωλίγκα με κοστούμι Milimetric.

Ο Dandy Counsel πέρασε ένα ολόκληρο απόγευμα στο ατελιέ της Milimetric στο πολυτελές πεντάστερο ξενοδοχείο και πρώην Οθωμανικό ανάκτορο Ciragan Palace Kempinski Istanbul. Εκτός από την συζήτηση σε θέματα εμπορικής επιτυχίας στον χώρο της ανδρικής μόδας, ο Kagan δίνει συμβουλές και πολύτιμες ιδέες στους αναγνώστες του Β που σκέφτονται να ξεκινήσουν την δική τους επιχείριση (start-uppers) ή να εξελίξουν το πάθος τους για δουλειά σε μια μακροχρόνια και κερδοφόρα επιχείρηση, εξασφαλίζοντας έτσι προσωπική και επαγγελματική επιτυχία.

 

 

Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την ανδρική μόδα; 

 

«Βρίσκομαι στον χώρο σχεδόν 15 χρόνια. Σπούδασα Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια έκανα MBA στο μάρκετιν στο πανεπιστήμιο Middlesex του Ηνωμένου Βασιλείου. Στη συνέχεια επέστρεψα στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκα για δύο χρόνια σε μια επενδυτική τράπεζα. Ενώ τα ακαδημαϊκά διαπιστευτήριά μου και τα πρώτα βήματα στον τραπεζικό τομέα, μου έδωσαν μια βασική γνώση της διαχείρισης των εμπορικών συναλλαγών, αποφάσισα να ανοίξω τα φτερά μου, να γίνω  start-upper και να επεκταθώ σε έναν εμπορικό τομέα με τον οποίο δεν είχα καμία σχέση, δηλαδή την κατά παραγγελία ανδρική χειροποίητη ένδυση. Η σκληρή δουλειά, ο αυτοσυγκράτηση και το όραμα της επιτυχίας σε αυτόν τον κλάδο οδήγησαν στη δημιουργία του δικού μου brand, του “Milimetric”.»

 

Πως έγινε η Milimetric ένα brand, ένα success story;

 

«Το motto μου είναι: “Μάρκαρε τη θέση σου στην αγορά του branding” (“Brand your position in the brand market”). Τα brand παραμένουν στο χρόνο, αντέχουν στον ανταγωνισμό και γίνονται επιτυχημένα, μόνο αν υποστηριχθούν με πάθος και όραμα. Δείτε το παράδειγμα του Alexander McQueen, ο οποίος (αν και είχε ένα ατυχές τέλος) είναι μια παγκόσμια μελέτη περίπτωσης. Η σκληρή δουλειά, η πολύπλευρη σκέψη και η ποικιλομορφία των χαρτοφυλακίων εργασίας του τον οδήγησαν σε επαγγελματική επιτυχία.

Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν 3 στοιχεία που αποτελούν τη βάση της επιτυχίας στο branding στην ανδρική μόδα:

Α) Επιλογή του επαγγελματικού χώρου: Εξετάζουμε διεξοδικά τις ιδανικές θέσεις των ατελιέ μας και επιλέγουμε χώρους που βρίσκονται σε βολικές για τους πελάτες μας περιοχές. Στο εμπόριο, ο χρόνος είναι πολύτιμος, επομένως πρέπει να συντμήσουμε τις αποστάσεις.

Β) Ποιότητα του προϊόντος. Στους πελάτες μας, είμαστε απόλυτα διαφανείς όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων μας και την τιμή τους. Αυτό δημιουργεί εμπιστοσύνη στο brand μας.

Γ) Δεν εξαντλούμε την προσπάθεια προώθησης του brand μας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επιλέγουμε να παρουσιάσουμε το έργο μας μέσω των πελατών μας, που είναι οι “ζωντανοί” διαφημιστές μας. Πρόσφατα επιμεληθήκαμε την ενδυση του  Ζέλικο Ομπράντοβιτς.»

 

Ποια είναι η αγαπημένη ενδυμασία του Ομπράντοβιτς;

 

«Ο Ομπράντοβιτς λατρεύει κοστούμια αποχρώσεων σκούρου μπλε και τα λευκά πουκάμισα.»

 

 

Ποια είναι η πορεία της βιομηχανίας της κατά παραγγελία ανδρικής χειροποίητης ένδυσης στην Τουρκία;

 

«Η πορεία της είναι αδιαμφισβήτητα ανοδική, και όχι μόνο στα όρια της εγχώριας αγοράς. Βρίσκομενη στο σταυροδρόμι των διεθνών εμπορικών δρόμων και σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας κλωστοϋφαντουργίας, η εν λόγω βιομηχανία βρίσκεται σε άνθηση στην Τουρκία. Ο ανταγωνισμός είναι σκληρός, καθώς πρέπει να δίνουμε καθημερινό αγώνα για την εμπιστοσύνη και διάρκεια στη βιομηχανία μας, και να ανταγωνιζόμαστε παράλληλα με μεγάλες αλυσίδες μόδας prêt-à-porter. Πρέπει η τιμές μας να αξίζουν την ποιότητά τους.»

 

Πως θεωρείτε ότι έρχεται η ανάπτυξη ενός brand;

 

«Πιστεύω στην ελεγχόμενη ανάπτυξη σε αντίθεση με την επιθετική ανάπτυξη της βιομηχανίας prêt-à-porter ένδυσης. Επένδυσα στη δημιουργία μιας βασικής ομάδας ραφτών, η οποία μεγάλωσε σταδιακά και τώρα αποτελείται από 55 ράφτες. Η ομάδα αυτή  εξυπηρετεί μια αυξανόμενη πελατεία στην Τουρκία και στο εξωτερικό π.χ. σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης.

Η στροφή μας στο εξωτερικό έχει επίσης ενισχύσει την αίσθηση της δημιουργικότητάς μας. Τα ενδύματά μας έχουν έναν διεθνή χαρακτήρα, αποτελούνται συχνά δηλ. από υφάσματα και υλικά που προέρχονται από την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Τουρκία. Ο τζέντλμαν φοράει ενδύματα χωρίς αυστηρή ταυτότητα, έχει ένα “στυλ χωρίς διαβατήριο”.

Επιπλέον, η ανάπτυξη ενός brand προϋποθέτει κριτική και αυτοσυγκράτηση. Κάθε χρόνο αφιερώνω χρόνο με την ομάδα μου για να αναθεωρήσω τις δημιουργικές γραμμές της Milimetric κατά το τελευταίο έτος και να εντοπίσω τυχόν κενά ή περιθώρια βελτίωσης. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο σε σχέση με τα οικονομικά αποτελέσματα και να αποδοθεί σε ένα άτομο. Η ανάπτυξη έρχεται με τον καθορισμό νέων ή την αναδιοργάνωση των υφιστάμενων στόχων και με την ομαδικότητα.»

 

Ποιες είναι οι τάσεις της ανδρικής μόδας;

«Τάσεις; Δεν είμαστε brand ανδρικής μόδας prêt-à-porter. Κάθε άνθρωπος είναι από μόνος του μια “τάση”, ένα trend. Υπάρχουν τόσες τάσεις, όσοι άνθρωποι ζουν στη γη. Εμείς, στη βιομηχανία της κατά παραγγελία ανδρικής χειροποίητης ένδυσης, όπως άλλωστε και οι μπαρμπέρηδες, απλώς φέρουμε στην επιφάνεια τα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας “τζέντλεμαν”. Ωστόσο, αφού επιμένεις στην ερώτησή σου, θα έλεγα ότι φέτος προωθούμε μια καινοτόμο τάση, αυτή του αδόμητου σακακίου (unstructured jacket), και ανθεκτικού στην υγρασία.»

 

Ποια βιομηχανία είναι η πρωτοπόρος της ανδρικής μόδας; H κατά παραγγελία ανδρική χειροποίητη ένδυση (bespoke tailoring) ή η prêt-à-porter;

 

«Το bespoke tailoring είναι ένα στυλ που προσαρμόζεται στον πελάτη και αποδίδει μοναδικότητα. Σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης και διείσδυσης των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, οι άνθρωποι αναπτύσσουν μια αίσθηση οπτικού και εξυπηρετούμενου στυλ σε βάρος της μόδας με ατομικότητα, δηλ. του bespoke tailoring.

Ο Andy Warhol ανέφερε κάποτε ότι όλοι θέλουν να γίνουν διάσημοι για περίπου 15 λεπτά. Αυτό είναι, κατά την άποψή μου, αντιπροσωπευτικό στο prêt-à-porter στυλ, δεδομένου ότι οδηγούν μάζες ανδρών να ακολουθήσουν ένα στυλ που θα τους συνδέει με το στυλ της μόδας του jetset, δηλ. των ηθοποιών, ποδοσφαιριστών, εκατομμυριούχων κλπ.

Το bespoke tailoring δεν ενδιαφέρεται για την εφήμερη δόξα και την πολυτέλεια. Δεν είναι μόδα. Το bespoke tailoring είναι μια επίσημη δήλωση ανδρικής ευγένειας και ατομικότητας. Ενώ στο στυλ prêt-à-porter, τα ρούχα κραυγάζουν για προσοχή, αυτό δεν συμβαίνει με το ύφος του bespoke tailoring, όπου τα υφάσματα και ο σχεδιασμός έχουν ζωή και είναι διαμορφωμένα από την προσωπικότητα του ατόμου.»

 

Ποια είναι η σχέση του bespoke tailoring με το barbering;

 

«Tα ψαλίδια! Xαχαχα, αστειεύομαι. Είναι και οι δύο τέχνες και μοιράζονται κοινούς στόχους: εργάζονται πάνω σε τραχιές και ασμίλευτες επιφάνειες με σκοπό την ενδυνάμωση της ανδρικής ευγένειας, της δημιουργίας ενός τζέντλμαν. Οι ράφτες και οι μπαρμπέρηδες είναι οι πιο αξιόπιστοι σύμβουλοι ενός άνδρα.»

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου στυλ σε μπαρμπέρικο;

 

«Μου αρέσουν τα παραδοσιακά μπαρμπέρικα, όπου δεν χρειάζεται ραντεβού. Λατρεύω το στυλ των Jermyn Street Barbers και κάθε φορά που είμαι στο Λονδίνο, τους επισκέπτομαι για μια περιποίηση.»

 

Ποιο είναι το πρότυπο ανδρικού στυλ για εσένα;

«Δεν έχω πρότυπο στυλ, αν και έχω πρότυπο χαρακτήρα. Μου αρέσει ο Kevin Spacey, επειδή είναι ένας τολμηρός επιχειρηματίας που έχει πετύχει σε διάφορους τομείς της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Ένα άλλο πρότυπο χαρακτήρα που μου αρέσει είναι ο Michael Douglas. Είναι πραγματικός κύριος. Θαυμάζω την αλλαγή του χαρακτήρα του μέσα από διαφορετικούς ρόλους και ειδικά σε αυτόν στην ταινία  “Wall Street” και την ανάδειξη του “χαρακτήρα” του μέσα από τις στυλιστικές επιλογές του επιδέξιου Alan Flusser.»

 

Υπάρχει κάποιος χώρος στη μόδα ή αλλού, που θα ήθελες να κατακτήσεις;

«Για τους επιχειρηματίες του bespoke tailoring, το ατελιέ είναι η κουζίνα τους. Θα ήθελα, σε κάποιο στάδιο, να ανοίξω το δικό μου εστιατόριο και να προσαρμόσω την επιχειρηματική εμπειρία μου στη μαγειρική. Γιατί όχι πιάτα με “χαρακτήρα” για άνδρες με “χαρακτήρα”;»

 

Ποιες είναι οι συμβουλές σας σε κάποιον που θέλει να εμπλακεί στην επιχείριση του bespoke tailoring;

«Δεν υπάρχει επιτυχία στρωμένη με τριαντάφυλλα. Ούτε επιτυχία που δεν προηγήθηκε από αποτυχίες και ατυχίες. Ο καθένας μπορεί να αποτύχει και μπορεί να πάρει το χρόνο του για να φτάσει στο αποκορύφωμά του.

Σε αντίθεση με άλλους επιχειρηματίες, δεν αποθαρρύνω τους νεαρούς επιχειρηματίες από την προσπάθεια να μπουν στο χώρο μας. Η συμβουλή μου είναι η εξής: “επιμείνετε, εργαστείτε με πάθος, αντέξτε, επαναλάβατε”.

Η επιμονή αποτελεί επίσης βασικό παράγοντα επιτυχίας σε αυτόν τον κλάδο και τα θεμέλια ενός brand. Κοιτάξτε την επιτυχία του Tom Ford και της D & G. Διατήρησαν τις γραμμές τους ανέπαφες στο χρόνο και δεν άλλαξαν ποτέ το στυλ τους ουσιαστικά.»

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας εστιατόριο στην Κωνσταντινούπολη;

«Το Sunset Grill Bar. Μου αρέσει αυτό το μέρος, γιατί εκτός από την εκπληκτική θέα στο Βόσπορο, διαθέται εξαίσια ιαπωνική, τουρκική και μεσογειακή κουζίνα.»

Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που έχεις πάρει ποτέ και ποιος σου την έδωσε;

«Το 2005, ο Keith Ferrazzi, πρώην υπεύθυνος μάρκετιν των ξενοδοχείων Starwood και απόφοιτος του Χάρβαρντ, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο: “Ποτέ μην τρως μόνος” (“Never Eat Alone”). Το βιβλίο αυτό, ενώ προσφέρει μια περιγραφή των εμπειρικών προσεγγίσεων του συγγραφέα για την επιτυχία, εδραιώνει την ουσία της επιτυχίας ενός επιχειρηματία στη δικτύωση σε όλα τα επίπεδα: με ανώτερους, ισόβαθμους και κατώτερους.

Δεν πρέπει να χάνουμε οποιαδήποτε ευκαιρία κοινωνικοποίησης. Μπορώ μόνο να πω στους αναγνώστες σας που επιθυμούν να γίνουν επιχειρηματίες ότι το επίπεδο, το μέγεθος και η ποιότητα της επιτυχίας τους είναι παράγωγα του κοινωνικού και επαγγελματικού τους περιγύρου και εξαρτώνται από το πόσο επιθυμούν αυτός να εξαπλωθεί. Αυτές είναι οι μικρομετρήσεις (Μillimetrics) ενός μεγαλοεπιχειρηματία!»

Written by The B. Magazine