FATHER: Absolute Beginners

Ο Alper και ο Άλκης έχουν μια τρυφερή σχέση που χτίστηκε στην βεβαιότητα ότι θα διαρκέσει για πάντα. Στην τελική, ο μπαμπάς είναι πάντα μπαμπάς. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.

 

Από την Δώρα Μάστορα

Φωτογραφίες Γιώργος Μαλεκάκης

Τον Alper Deli τον ξέρουμε πολλοί από την παρουσία του πίσω από τα bars. Σοβαρός και άψογος επαγγελματίας, δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας στους καλεσμένους του οι οποίοι απολαμβάνουν κοντά του κάποια από τα καλύτερα κοκτέιλ της πόλης. Ο Alper, όμως, δεν είναι μόνο ένας αξιόλογος bartender. Είναι, ταυτόχρονα, και ένας πολύ καλός μπαμπάς. Ξέρεις, απ’ αυτούς που δεν θέλουν να κρύψουν τα συναισθήματα τους και κάθε φορά που μιλούν για τον γιο τους, η φωνή τους έχει ένα διαφορετικό γρέζι.

 

Alper ποιος είσαι και τι κάνεις σε αυτή την πόλη;

Γεννήθηκα στην Ξάνθη όπου ξαναβρέθηκα μετά τις σπουδές μου. Στην Αθήνα, ήρθα για δυο σημαντικούς λόγους. Ο πιο ουσιαστικός είναι ο κληρονόμος μου, όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ, ο  γιος μου που μεγάλωνε εδώ με την μητέρα του. Μετά από 4 χρόνια Ξάνθη- Αθήνα, μου έκανε την ερώτηση «μπαμπά τι θα γίνει; Θα κατέβεις κάτω;» και δεν το σκέφτηκα καθόλου για να το κάνω. Έτσι και αλλιώς η Αθήνα, σαν το μεγαλύτερο αστικό κέντρο, δίνει περισσότερες ευκαιρίες. Με αυτά και με αυτά, τα τελευταία τρία χρόνια δουλεύω ως Head Bartender στο 7Jokers και από πέρυσι είμαι παράλληλα Brand Ambassador για τον οίκο Fernet Branca στην Ελλάδα.

Η καθημερινότητα σου δηλαδή περιλαμβάνει έντονη δουλειά και υποχρεώσεις;

Δουλεύω τρεις φορές την εβδομάδα στο bar και ως Ambassador έχω καθημερινά πολλά πράγματα να κάνω όπως παρουσιάσεις, ιδέες marketing του προϊόντος για την Ελλάδα, διάφορα γραφιστικά που θέλω να υλοποιώ μόνος μου για να δίνω το δικό μου στίγμα και διάφορα άλλα.

Τι έχεις σπουδάσει Alper;

Όπως μου αρέσει να λέω «η μαμά μου με έστειλε να σπουδάσω γιατρός στην Πάτρα» αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ολοκλήρωσα ποτέ τις σπουδές μου.

Τύπου πήγες να σπουδάσεις, άρχισες τα γκομενιλίκια και τα παράτησες όλα;

Αν άρχισα τα γκομενιλίκια; Ε, στην αρχή όχι, γιατί στην Πάτρα έφτασα όσο φλώρος και σπασικλάκι δεν φαντάζεσαι. Επιπλέον, βρισκόμουν για πρώτη φορά μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού μου. Για να πάω κόντρα στον εαυτό μου, άρχισα να δουλεύω βράδυ. Όπως καταλαβαίνεις αυτό ήταν εντελώς καθοριστικό για την ζωή μου και με έφτασε έως εδώ.

Το έχεις μετανιώσει; Θα συνέχιζες κάποια στιγμή τις σπουδές σου;

Ούτε καν. Είναι ένα πολύ μακρινό παρελθόν που δεν με αφορά. Η σχολή μού άρεσε και η δουλειά του γιατρού θα μου άρεσε αλλά δε νομίζω ότι θα άντεχα τις συνθήκες που επικρατούν στο επάγγελμα στην χώρα που βρισκόμαστε. Θα ήμουν πολύ δυστυχισμένος αν αναγκαζόμουν να το κάνω.

 

Καλά, δεν θα χρειαζόταν να μείνεις στην Ελλάδα. Θα μπορούσες να μείνεις όπου θέλεις. Πιστεύω ότι καθοριστικός παράγοντας για τις επιλογές σου υπήρξε ο γιος σου.

Για την παραμονή μου στην Ελλάδα και την Αθήνα, ναι, ο γιός μου είναι ο κύριος λόγος. Η επιλογή του επαγγέλματος νομίζω ότι έγινε λόγω της οικονομικής ανεξαρτησίας που μου έδωσε από τα πρώτα χρόνια και το γεγονός ότι μου έμαθε να πηγαίνω κόντρα στον εαυτό μου. Φαντάσου ότι ήμουν και είμαι ένας ντροπαλός και εσωστρεφής άνθρωπος.

 

Με την μητέρα του παιδιού παντρευτήκατε;

Όχι ποτέ. Μείναμε ουσιαστικά μαζί 3-3,5 χρόνια στη Πάτρα όπου και γνωριστήκαμε. Το παιδί προέκυψε τον πρώτο χρόνο γνωριμίας μας. Φαντάσου ότι εγώ κατάλαβα πριν από εκείνη ότι ήταν έγκυος. Η διαίσθηση του Καρκίνου, βλέπεις.

 

Οπότε, βλέποντας την μέχρι τώρα πορεία σου θα έλεγα ότι έχεις κάνει ήδη πολλές θυσίες για αυτό το παιδί ή δεν σου αρέσει να το λες αυτό;

Θυσία; Έ, όχι. Είναι κακή λέξη η θυσία. Όταν κάνεις παιδί η φάση είναι «σκάσε και κολύμπα». Προσφέρεις στο παιδί σου και γίνεσαι ανεξάντλητη πηγή συναισθημάτων γι’ αυτό αλλά όλη η διαδικασία είναι μια προσωπική επιλογή και όχι μια θυσία.

 

Όταν ήρθες από την Ξάνθη, άλλαξε όλη η ζωή σου. Φαντάζομαι ότι είχες και δυσκολίες. Πώς τα κατάφερες;

Η σχέση μου με την μαμά του Άλκη ήταν πάντα καλή. Από την στιγμή που χωρίσαμε, αποφασίσαμε να βάλουμε στην άκρη τις διαφωνίες μας και να ξαναρχίσουμε από την αρχή μια νέα σχέση με πολλή αγάπη για το παιδί. Όταν ήρθα, λοιπόν, τα πράγματα ήταν ομαλά. Δεν χρειάστηκε να μοιραστούμε ποτέ το παιδί. Είμαστε σαν αδέρφια. Υπήρξαν δυσκολίες προσαρμογής αλλά δεν υπήρξαν προβλήματα. Εξάλλου, όσο καιρό έλειπα, το κουπί το τράβαγε η μητέρα και αυτό δεν σταμάτησα ποτέ να το εκτιμώ. Τον Άλκη τον βλέπω καθημερινά έστω και λίγο. Μετά, μένει μαζί μου όποτε μπορώ και θέλει και εκείνος. Είναι μια ανεξάρτητη σχέση που έχουμε οι τρεις μας. Μένουμε πολύ κοντά και αυτό βοηθάει.

 

Με τις άλλες προσωπικές σου σχέσεις πώς τα καταφέρνεις;

Για πολλά χρόνια το παιδί ήταν ένας ανασταλτικός παράγοντας για μένα. Βέβαια, όλα αυτά ήταν προσωπικά μου κολλήματα. Ίσως επειδή έλειπα και ένιωθα ότι έπρεπε να είμαι εκεί, δεν ήθελα να εμπλακώ με κάποιον άνθρωπο και να τον βάλω μετά στην διαδικασία να με ακολουθήσει. Το παιδί έτσι και αλλιώς είναι πάντα προτεραιότητα μου. Το ζήτημα είναι να μην δημιουργείς ψευδείς προσδοκίες.

 

Θα έκανες άλλο παιδί;

Σαφέστατα ναι. Τα αγαπάω τα παιδιά.

 

Η πολυμορφία στους ρόλους που καλείσαι να εκτελέσεις καθημερινά δεν σου προκαλεί μια αναστάτωση;

Παλιότερα που δεν είχα ισορροπία μέσα μου, συνέβαινε αυτό. Το καλό μαζί μου είναι ότι παρόλο που δουλεύω νύχτα δεν ήμουν ποτέ παιδί της νύχτας. Δεν είμαι άνθρωπος που θέλει τη νύχτα για να είναι καλά. Συνήθως όταν δουλεύω δεν πίνω και όταν δεν δουλεύω, θα πιώ κάτι νωρίς και θα κοιμηθώ. Φαντάσου, ότι το παιδί μπορεί να ξυπνήσει με όρεξη να κάνουμε κάποια πράγματα και εγώ πρέπει να είμαι έτοιμος για αυτά.

 

Δεν πιστεύεις ότι αν είχες γίνει γιατρός θα ήσουν καλύτερο πρότυπο για το παιδί σου από το να είσαι ένας μπάρμαν;

Κοινωνικά ή δεν ξέρω και εγώ πως αλλιώς να το πω, μπορεί να ήμουν καλύτερο πρότυπο. Αλλά όχι, εγώ δεν πιστεύω ότι η δουλειά μπορεί να παίξει ρόλο. Η αγάπη υπάρχει παντού.

 

Και νομίζεις ότι φτάνει η αγάπη Alper; Τι είσαι ο Κοέλιο;

Ούτε καν. Τον σιχαίνομαι. Αλλά πιστεύω στην αγάπη και ξέρω ότι η αγνή αγάπη μπορεί να κάνει τα πάντα. Όχι με λόγια αλλά με καθημερινές, μικρές πράξεις που θα εκτιμήσει το παιδί.

Το γεγονός ότι είσαι πατέρας σε επηρεάζει στην δουλειά σου; Αν δεις ένα 15χρονο στη  μπάρα θα του δώσεις ποτό;

Κοίτα είμαι πατέρας, ζω με έναν προέφηβο και βλέπω τις ανησυχίες του. Στην ηλικία αυτή, το παιδί δοκιμάζει τα πάντα και δοκιμάζεται. Ο ρόλος μου είναι να είμαι κοντά του και να τον βοηθήσω να ανοίξει τα φτερά του. Να δει πως είναι η πραγματική ζωή έξω και να μην έχει ψευδαισθήσεις. Το θέμα που με ρώτησες, αρχικά, έχει την επαγγελματική του διάσταση. Αν έμπαινε ένα πιτσιρίκι μέσα στο μπαρ και καταλάβαινα ότι είναι ανήλικο δεν θα το σέρβιρα. Βέβαια, αυτό που θα ήθελα και θα έπρεπε να κάνω είναι να το πιάσω και να του μιλήσω. Με αυτόν τον τρόπο θα είχα περισσότερες πιθανότητες να μην πιει στο μπαρ μου και να μην αναζητήσει αλκοόλ κάπου αλλού.

 

Είναι ολοφάνερο Alper ότι τις δικές σου καλές βάσεις τις πήρες από την πρώτη οικογένεια σου. Με τον πατέρα σου έχετε κοινά χαρακτηριστικά;

Κοίτα να δεις. Η αλήθεια, η πικρή αλήθεια, είναι η εξής. Μεγάλωσα σαν παιδί της μαμάς. Σαν μαμάκιας. Φλώρος. Ξεκάθαρα. Με τον πατέρα μου, ο οποίος είναι ένας άγγελος, δεν είχα πολλές σχέσεις. Τα φτερά της μαμάς χήνας ήταν τόσο σφιχτά γύρω μου που δεν με άφηναν να δω ξεκάθαρα αυτό που είναι ο πατέρας μου. Με τον πατέρα μου οι σχέσεις μου έφτιαξαν τότε που έγινα φοιτητής και μετά από μια τεράστια διαδικασία απογαλακτισμού από την μητέρα.

 

Κάνεις όνειρα για τον Άλκη;

Κοίτα, είναι παγίδα να έχεις όνειρα για τα παιδιά και να τους τα λες. Μπορεί όλο αυτό να έχει μια δόση ρομαντισμού, αλλά πολλές φορές ξεχνάμε πως για τα παιδιά ο λόγος μας έχει μεγάλη βαρύτητα και πως όλα αυτά γρατζουνάνε την ψυχή τους. Τα όνειρα αυτά μπορεί να μεταφράζονται μέσα στο μυαλό τους σε υποχρεώσεις. Δεν θέλω αυτά που ονειρεύομαι να γίνουν βαρίδι για τον Άλκη.

 

Φοβάσαι κάτι;

Είχα προετοιμαστεί ότι θα με ρωτούσες κάτι ανάλογο. Τώρα πια μπορώ να πω ότι δεν φοβάμαι κάτι. Αν υπάρχει κάτι που φοβόμουν πολύ είναι το τέρας που μεταμορφωνόμαστε πάνω στην διαδικασία να βρούμε την αγάπη. Παρασυρόμαστε. Πάνω στην ανάγκη της αποδοχής γινόμαστε άλλοι. Εμφανίζουμε τα ελαττώματα μας που δεν είναι άλλο από τα προτερήματα μας στην υπερβολή. Μπορώ να αγαπώ αλλά να αγαπάω τόσο πολύ που στο τέλος να σε πνίξω με την αγάπη μου.

 

Το έχεις ζήσει αυτό; Έχεις δει τον εαυτό σου να μεταμορφώνεται;

Ναι, μου έχει συμβεί. Όχι στην δουλειά μου, που παραμένει το πιο ισορροπημένη πεδίο μου, αλλά στην προσωπική μου ζωή. Για να καταλάβεις στην προσπάθεια να είσαι αποδεκτός πάντα από τον άλλον μπορεί να μη δέχεσαι ότι κάνεις λάθη. Και εκεί να φτάσεις να πεις ψέματα. Τώρα πια έχω αλλάξει. Έχω επιλέξει κάποια πράγματα στη ζωή μου και αφήνομαι να ζω την στιγμή χωρίς να έχω εμμονές.

 

Τι θα μάθαινες στον Άλκη αν ένιωθες την ανάγκη να του μάθεις;

Να είναι ανεξάρτητος. Να μην έχει ανάγκη κανέναν.

 

Και αν ερχόταν και σου έλεγε πατέρα πεθαίνω από έρωτα;

Έχει αρχίσει ήδη αυτό. Θα του έλεγα να είναι ειλικρινής με αυτά που θέλει να πει και μη περιμένει τίποτα. Θα του πρότεινα να εκφράζει αυτά που νιώθει. Να μην φοβάται. Να ξεμπροστιάζεται.

 

Ανησυχείς για την εκπαίδευσή του;

Περισσότερο ανησυχούν οι δάσκαλοι γι’ αυτά τα πράγματα και λιγότερο οι γονείς. Για μένα η εκπαίδευση δεν έχει τόσο σχέση με την παιδεία. Δυστυχώς όπως είναι στημένο το εκπαιδευτικό σύστημα στην χώρα μας, δεν έχει δυνατότητες ακόμα και αν προσπαθούν κάποιοι άνθρωποι να κάνουν σοβαρή δουλειά. Έτσι τα παιδιά είναι έρμαια του βιομηχανοποιημένου συστήματος. Ευτυχώς, ο μικρός έχει βγει μεγάλος καλλιτέχνης. Ζωγραφίζει. Κοιτάμε να τον πάμε σε ένα καλλιτεχνικό γυμνάσιο για να βρει πιο εύκολα τον δρόμο του.

 

Το παιδί έχει καταλάβει ότι είσαι μουσουλμάνος και γύρω του υπάρχουν ρατσιστές;

Το παιδί ξέρει ότι ο πατέρας του έχει γεννηθεί μουσουλμάνος και ξέρει επίσης ότι δεν έχω καμιά σχέση με θρησκείες. Και η μάνα του το ίδιο. Όσο μεγαλώνει αντιλαμβάνεται το κακό που υπάρχει αλλά οι καταβολές του τον βοηθούν να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Τα παιδιά έχουν αυτή την στιγμή περισσότερα ερεθίσματα και αυτό τα κάνει να αλληλεπιδρούν σε καταστάσεις. Εμείς ήμασταν πολύ πίσω στην ηλικία τους.

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που έχεις πάρει από  τον Άλκη;

Μου έχει μάθει να είμαι ήρεμος. Σε πολλές καταστάσεις που έχω φρικάρει σαν το τέρας που επιδιώκει μανιασμένο την αγάπη, γυρνάει πολλές φορές και με συμβουλεύει για το πώς θα έπρεπε να τον προσεγγίσω. Και εκεί προσπαθώ να μην κλάψω. Μοναδικές στιγμές.

 

Και αν κάποια στιγμή, σου πει ωραίες οι ζωγραφιές, ωραία και η τέχνη αλλά εγώ θέλω να γίνω μπάρμαν;

Θα του πω ότι είναι δικαίωμα του να κάνει αυτό που θέλει. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Και πώς να του πω κάτι άλλο με την ζωή που έχω κάνει; Τα παιδιά είναι για να φεύγουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα τα παίξω όταν συμβεί αυτό. Αλλά πρέπει να βρει τον δρόμο του, να αποτύχει, να κάνει τα λάθη του για να προχωρήσει.

 

Είσαι ειλικρινής απέναντι του;

Ναι., προσπαθώ να είμαι πάντα.

 

Και αν σου πει ότι παίρνει ναρκωτικά;

Το μόνο που θα του πω είναι ότι είσαι πολύ καλύτερος από όλα αυτά και δεν τα έχεις ανάγκη. Δυστυχώς δεν μπορείς να ελέγχεις ό,τι θα ήθελες να ελέγχεις.

 

Και αν πάρει μηχανή;

Θα πάω να του πάρω κράνος. Αν, όμως, δεν φοράει το κράνος, θα τρελαθώ. Αν δουλέψει και πάρει μηχανή, δεν θα μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να το δεχτώ. Η καρδιά μου όμως θα σπάει κάθε μέρα.

 

Τελικά, είσαι καλύτερος μπαμπάς ή καλύτερος μπάρμαν;

Αυτό θα το δείξει ο χρόνος.

 

Πότε θα το καταλάβουμε;

Ποτέ ίσως.

 

Θυμάσαι κάποια ιστορία με τον πατέρα σου που σε έχει στιγματίσει;

Θα θυμάμαι πάντα ένα περιστατικό με τον πατέρα μου. Ήταν, όταν είχα δώσει κρυφά δεύτερη φορά εξετάσεις για να πετύχω κάποια σχολή πιο κοντά στο πατρικό μου. Τα είχα παίξει στην Πάτρα, αισθανόμουν πολύ μόνος. Τελικά, βγήκαν τα αποτελέσματα και είχα πετύχει στην Θεσσαλονίκη. Αποφάσισα, όμως, ότι δεν πρέπει να πάω και δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Μέχρι τότε όλα αυτά τα συζητούσα με την μητέρα μου. Έτυχε, όμως, να έρθει ο πατέρας μου να με δει μόνος του και του το εξομολογήθηκα. Περίμενα να γίνει χαμός.  Να μου φωνάξει. Εκείνος μου είπε απλά να κάνω εκείνο που πιστεύω καλύτερο για τον εαυτό μου. Μάλιστα, η μάνα μου όταν έμαθε από δεύτερο χέρι τι συνέβαινε, αντέδρασε υπερβολικά. Είχε καταλάβει ότι η Βασιλεία της είχε τελειώσει και ο πατέρας μου βρήκε τον δρόμο για μια ουσιαστική σχέση μαζί μου. Από τότε, αναθεωρήθηκαν όλα όσα πίστευα για εκείνον. Χέλμι λένε τον πατέρα μου. Χέλμι σημαίνει «το όνειρο μου».

Written by The B. Magazine